مردم سه خصلت را از سه نفر گرفته‌اند : صبر و استقامت را از ايوب و شكر را از نوح و حسد را از فرزندان يعقوب . « 1 » عاقبت قوم نوح سرانجام حضرت نوح ( ع ) از دست قومش به خدا شكايت كرد و از او خواست كه عذابش را بر آن مردم سركش فرو فرستد . خداى سبحان فرمان داد يك كشتى بسازد و آن حضرت مشغول ساختن كشتى شد . قوم لجوج باز هم دست از اعمال زشت خود برنداشتند و او را مسخره كردند كه در اين خشكى ، كشتى به چه درد مىخورد ؟ پس از آماده شدن كشتى ، خداوند دستور داد نوح و يارانش در آن جاى گيرند تا گرفتار عذاب الهى نشوند و نيز از هر حيوانى يك جفت همراه خود به كشتى ببرند . « 2 » حضرت نوح ( ع ) ، كه از هدايت قومش به كلّى مأيوس و نااميد شده بود ، در حقّشان نفرين كرد : وَقَالَ نُوحٌ رَّبِّ لَا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكَافِرِينَ دَيَّاراً إِنَّكَ إِن تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا عِبَادَكَ وَلَا يَلِدُوا إِلَّا فَاجِراً كَفَّاراً . ( نوح : 26 و 27 ) نوح عرض كرد : پروردگارا ! هيچ كس از كافران را روى زمين نگذار ( و همه را هلاك كن ) اگر از آنها كسى را باقى بگذارى ، همه بندگانت را گمراه ساخته و جز افراد بدكار و كافر به دنيا نخواهند آورد . از اين نفرين مىتوان فهميد كه آن پيامبر بزرگ ، با آن همه صبر و استقامت تا چه حد از قومش ناراحت بوده است . حضرت نوح ( ع ) بيدرنگ پس از نفرين كفّار ، در حقّ مؤمنان دعا كرد : رَبِّ اغْفِرْ لِي وَلِوَالِدَيَّ وَلِمنَ دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِناً وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ وَلَا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلَّا تَبَارَا . ( نوح : 28 ) پروردگارا ! مرا و پدر و مادرم را و هر كه را در خانه من داخل شود و همه مردان و زنان مؤمن عالم را ببخش و ستمكاران را جز بر عذابشان ميفزاى . بدين سان ، عذاب الهى نازل شد و بر اثر طوفان شديد آب همه جا را فرا گرفت . پسر مغرورو متكبر حضرت نوح ( ع ) ، حتى در آن لحظات آخر نيز به دعوت پدر اعتنايى نكرد و با نادانى گفت : من بالاى كوه مىروم تا آب مرا غرق نكند . با اين حال ، او نيز چون ديگر گنهكاران دچار عذاب الهى شد و غرق گشت و بدين ترتيب نسل كفار از روى زمين برچيده شد .

--> ( 1 ) . سفينة البحار ، ج 2 ، ص 615 . ( 2 ) . هود ( 11 ) ، آيات 37 - 40 .